Ahmet Telli — Sfenks

Bir sfenksten söz ediliyor durmadan
yokmuş tuttuğu kapılardan girebilen
Kör bir kuyunun karanlığında uyanıp,
alevler içinde bırakıyormuş dünyayı
o lanetlenmiş yedibaşlı ejderha

Dostluklar bitmiş, kitaplar yakılmış
veba sarmış kentin her köşesini
sorular yasaklanmış, güneş sıvanmış
ard arda yangınlar ortasında
talan edilmiş çocukların sevinci

Dehşetin renkli gürültüsü bu pervasız bakış
ölüme susayan bir serserinin saldırganlığı
ya da boğazlanan bir yosmanın çığlığıdır
salyalarını akıtarak soluyan bu kentin
kan sızıyor çürük dişleri arasından

Büyüyen ve büyüdükçe geceyi kanırtan acı
bir çığ gibi düşerken günlerin rahmine
çelik kıvılcımlarını fışkırtan hayat
hangi kitabın sayfalarını
okutmak istemektedir şimdi bize

Kimliğine yeni bir ad arayanlar
iğreti bir gülüşle çıkıyorlar sokaklara
saçlarının arasında uçurum rüzgarı
uçurumun dibinde terkedilmiş silahlar
ve bir aşkın kanayan yalnızlığı

Bir sfenksten söz ediliyor durmadan
nerdedir sorusunu yanıtlayacak olan