Attilâ İlhan — Yanlışlık Balladı
– 1. josiane
ben yanlışlıkla sevdim josiane’ı
burgonya dükü’nün şatosunda
mecnun’dum leyla’yı arıyordum
anlayan olmadı bu yanlışlığı
akıl sır ermez işlerin sonunda
kral henri’nin şövalyesi oldum
burgonya dükü’nün şatosunda
josiane öfkenin uslandığı yer
klavsenlerin tanrıya ulaştığı
ermişler dua eder uykusunda
güldü mü gözlerden sırrolur
kara cizvitlerin fısıldaştığı
burgonya dükü’nün şatosunda
başında haçlılar’dan bir yağmur
ellerinde süt beyaz karanfiller
kanıma susamış burgonya beyleri
niye josiane’ın fikrini çelmişim
kışkırtmalar uzaktan gözdağı vermeler
yoluma çıkmalar acquitaine korusu’nda
josiane tutsak ne yer ne içer
ve ben bir güzel çarmıha gerilmişim
burgonya dükü’nün şatosunda
– 2. saksonya düşesleri
porselen güzeli saksonya düşesleri
kullanırsa kayzer’in göklerini kullanır
ırmakları durdurur birazcık küsmeleri
dişleri parlamasın ilkbahar ayaklanır
şatonun göllerinde alımlı kuğular
yaslı bir yalnızlık gibi durgundurlar
porselen güzeli saksonya düşesleri
serçenin kanadından bile gocunurlar
peki bu filmde ben de oynuyor muydum
neden şahlanıyor altımdaki at
acaba rolüm neydi nasıl unuttum
evet gün bu gün saat bu saat
uç beyi değilim ama beç toprağında
yaşlıca bir yolcu sirkeci garı’nda
içinde eskimiş bütün hevesleri
yoksulluk çizgileri dudaklarında
porselen güzeli saksonya düşesleri
bach’ı bırakamaz ıtrî’ye gelemezler
yanlışlıklar geliştirir benimsemeleri
onlara benzeyemem bana benzemezler
bu tren götürse de aydınlıklarına
karanlığım kalacak onların yanma
orgların ormanında şenlik geceleri
boya diye sürecekler gözkapaklarına
– 3. margot
bakmayın margot’nun taşıdığına
bu gözler masmavi bavyera markizi’nin
öfkesi sığmıyorsa kadınlığına
onun değil Venedikli bir hergelenin
erkekliği ne güzel kadınlığı çirkin
piposu tam gelir orospu ağzına
hele tekgözlüğünü arşen lüpen’in
takınca varılmaz büsbütün yanma
margot’nun fırçasından sevmek kadınları
pirinçten dökülmüş sarışındırlar
salındılar mı prenses çalımları
heybetli göğüsleri nar gibi çatırdar
kadınlıklarında bir fazlalık var
ipek aydınlığında yüksek alınları
parmak uçları aseton kokar
kalçaları dağıtır kadife salonları
margot’nun yanlışlığı kadınlığında
aynalar aldanır onu kim aldatsın
kendini sevmesi hoyrat çıplaklığında
en yoğun noktası yanlışlığının
erkeğim sandığı her anda kadın
sırılsıklam erkek her kadın anında
iki ucu cehennem yaşantısının
iblis bıçağını biliyor ortasında
– 4. tombul magda
nerede anarşist bir kibrit çakılsa
dudakları orada tombul magda’nın
saçları besbelli kirpiklerinden kısa
gözleri en uzak gökyüzü polonya’nın
prens kropotkin’i eğer okumasaymış
varşova’da belki üç çocuk anasıymış
gönüllü sürgünü paris’te başlamış
paris’te bitecek polisler bırakırsa
saçları besbelli kirpiklerinden kısa
sesi şalyapin’in sesinden kalın
magda’nın derinliği bakunin’e doğru
bir kere kendini yanlış tanımlamış
iç yaşantısı el bombalarıyla dolu
dış yaşantısı bütün alkole kaymış
erkekliği yüksek bir koca bulabilse
zehirini akıtırdı ona hiç değilse
gizlice diş biler içinden herkese
yaşamaktan çok ölmeye yakın
öldürmeye değil sakın aldanmayın
aklınca aldatıyor böyle sağı solu