• Kişisel
  • Kitaplık
Ufuk Lüker
  • Ana Sayfa
  • Şiir
  • Öykü
  • Müzik
  • Sinema
  • Yazın
  • Görsel
  • Ara
  • Menu Menu
Şiir

Refik Durbaş – Ağlara Takılmış Bir Yürek

-ağlara
takılı bir yüreğin pes! haline dair hikayat-

can abdurrahman’a ve
yaşmağa…
bırakılmış bir gölün
dalgınlığında yüzüyor yüzün
ve
bir çöl gülü misali
imge imge çekiyoruz bu yüreği ağlardan

I.

hiçbir şey sağlam değil bu şehirde
diyor kadın
ne ev, ne arkadaş, ne sevgili
hiçbir şey yok bu şehirde bana doğal olan, bana doğan!

adam,
sol anahtarının ilk notasıyla başlayamadığından,
yapay diyor

kadın, başı avuçlarının koynunda
sol anahtarını düşünüyor

ve kuşlar sol anahtarında düşünerek gölgelerini
akıyorlar, başının üstünden

do, paspasın altında diye fısıldıyor
adam.

kadın doyu düşünüyor
başı avuçlarının oyununda
-kadın doğru düşünüyor-

alıyor paspasın altında paslanmış,
pes’leşmiş doyu
doooruluyor

do diyor kadın
bir ince, bir kalın
kapı, bir satırlık müzikle doğruluyor

ve kuşlar sol anahtarında bekleyerek gölgelerini
bakıyorlar kaçkere, kapının üstünden

kitliyor kapıyı kadın ardından
soyunuyor anahtarın rotasını
daha ilk notasından:

ben hiç küsmeyen biriyim,
açıklamasız gitmeyen bir de…

bir an’ı anlıyor adam.

bir an damlıyor:

dans başlıyor.

II.

adam bahsediyor,
saati zamana durmuş
saat kadına erken
adam zamana geç

(y)amaçsız rüzGAR’larda
yatıp kalktığından
gidip geldiğinden
UUUU’ldayıp durduuuundan bahsediyor adam
yüzükçü dükkanlarında unuttuğu dileklerden
aysberglerinin suyun dibindeki sıcak parçalarından
dışındaki yarım resminin, içindeki yarım sesi nasıl
tamamladığından
tıp tıp çarpan posta kutularından bahsediyor
postacıya hep beş kalan saatlerden bir de…

-ayağına basıyor kadının farketmeden, adam-

kadın,
dalmalara dinleniyor
kah kahverengi
kah ve rengi oluyor

ulan! diyor kadın adama
ulan!

ulanıyor adam

-kadın, utanıveriyor ayağının acısını-

kumral bir gece serpiliyor
etten, kemikten ve cünüpten tenlere
rüyalar göle duruyor abdestsiz

binbir günaha kumral, gece

biz meyk kreyzi diyor cennet papağanı, yılana

rüyalar satene duruyor
saten elmaya
etkem ve etken!
unutmak bir uyku hali diyor rüya, kabusa
etken ve etkem!
hayir uyku hali bir unutmaktır asıl diye sayıklıyor
kabus

hafıza çekimsizleşiyor
bir kedinin dört ayağı üzerine
çelimsizleşiyor

istihareye yatıyor kabus
ve geceye rüya

gece, göle dalıyor
göl geceliyor

gölgeceliyor kadının yüzüne
yüreğini adam,
bir dilden bir döle

gece gölü döllüyor.

Etiketler: Refik Durbaş
Bu gönderiyi paylaş
  • Share on Facebook
  • Share on Twitter
  • Share on Tumblr
  • Mail üzerinden paylaş
Beğenebilecekleriniz:
Refik Durbaş – Gündem
Refik Durbaş – Söz
Refik Durbaş – Özlem
Refik Durbaş – Tuzak
Refik Durbaş – Vur
Refik Durbaş – Yağmurun

Site içerisinde ara

Son Eklenenler

  • Deniz Durukan – Refik Durbaş İle
  • Ahmed Arif – Basübadelmevt
  • Ahmed Arif – Tutuklu
  • Ahmed Arif – Yurdum Benim Şahdamarım
  • Cemal Süreya – Bir Şair: Ahmed Arif

Site istatistikleri

  • 1
  • 60
  • 54
  • 9.514.746
  • 4.321.267

Takip et

Instagram @ufukluker

RSS [Kişisel] Son okuduklarım

  • Büyük Uyku (Philip Marlowe, #1)
  • Gurur ve Önyargı
  • Tröst
  • Ortaçağ: Barbarlar - Hıristiyanlar - Müslümanlar
  • Kaplan! Kaplan!
  • Tot over mijn oren in het plastic

Etiketler

Akgün Akova A. Kadir Arkadaş Z. Özger Abdülkadir Bulut Arif Damar Ahmet Oktay Ahmet Ada Afşar Timuçin Adnan Yücel Ahmet Telli Adalet Ağaoğlu Ahmed Arif Ahmet Necdet Ahmet Erhan Adnan Özer Altay Öktem A. Hicri İzgören Ahmet Muhip Dranas Adnan Binyazar Abdülkadir Budak
by Ufuk Lüker
  • 500px
  • LinkedIn
  • Youtube
Şükran Kurdakul – Ağaçlar AğaçlarEnis Batur – Sahici Sanrı
Sayfanın başına dön