Türkan İldeniz – Temmuza Karşı

Acının ağzından öpüyorsun yine
yine cehennem yürek
yine hüzne gönüllü devriye.

Turaçlar amansız iklimde kanat açmadı ama
ağaçlar zamansız açtı çiçek
kar vurdu birden , pusudaymış fırtına
ardından bir yağmur , bir yağmur ki
yağmur değil sanki kezzap…
heba oldu onca heves , onca emek
onca kitap.

Söylemeye gerek yok , zaten herkes farkında.

Ey nice cendereden süzülen direnç
hangi acı denenmedi ki bizde
kitap yakılan yıldan ,
insan yakılan yıla vardık
katliam katladık , çağ atladık.

Gel de içlenme.

Bu şiir bir büyük VAH – Temmuza karşı
Ağustos kapısı nerede , nereye çıkar bu çarşı

Nereye çıkar bu çarşı
ki…
hem kalabalık , hem karanlık.

Tehlikeden geçiyoruz – belli etme – ilerle