Sandor Forbath – Yalnız

küçük odada üç kişi vardık;
ben, geceyarısı bir de sessizlik
üçümüz de candan arkadaştık
kurt yemiş, aşınmış, köhne odamda
üst katta, bir tavan arasındaydık,
ben, geceyarısı bir de sessizlik.

çabucak ayrıldı geceyarısı,
yavaşça, geldiği gibi çekildi,
biz ikimiz kaldık, iki yakın dost.
sevinçle kederle, ben ve sessizlik.

sessizlik, hafif bir kadın örneği,
dizime oturdu ve beni sardı
öpüşü kanımı dondurdu sanki
vücudumu baştanbaşa ürpertti.
bağırarak ağlamaya başladım.

arkamda çatlayıp gıcırdadılar
köhnemiş eşya.
ve tembel sessizlik kahkahalarla
çekildi gitti…
tavan arasında kaldım yapayalnız.

(türkçesi: sami n. özerdim)